2017

Acayipimsiler, kendi bütünlüğünden ve anlamından koparılıp, dönüştürülmüş ve yine değiştirilmiş parçalarla birleştirilerek yeniden oluşturulmuş ucube oluşumlardır. İçinden geçmekte olduğumuz dönemi tasvir etmeye çalıştığım, yaşadıklarımın, hissettiklerimin ve etkilendiklerimin ruhumda bıraktığı morlukların ve yaraların bir izdüşümüdür diyebilirim bu resimlerim için.

Resimlerimdeki ortak nokta, iç içe geçmiş form ve renkler ve katmanlı bu görünümler başkalaşımla oluşanın çiğliğini, olmamışlığını betimliyor. Yapay, canlı ve göz alıcı renkleri ise adeta doğada en vahşi kuşların en tehlikelileri olması gibi bu acayip vahşi başkalaşımın aldatıcı güzelliğini, zehrin şekere bulanarak yutturulması gibi bir aldatmaya vurgu yapıyor.

Dr. Moreau’nun ucubeleri gibi bir gün, benim işaret etmeye çalıştığım değişmiş, dönüşmüş, dejenere olmuşların da kendi özlerini bulmaları, onları acayipleştirenleri yok edip Zümrüt-ü Anka gibi küllerinden yine ve yeniden doğması ümidimi izleyicilere resim yoluyla aktarmaya, bu duyguyu kalplerinde büyütmeye gayret ediyorum.

Çalışmalarımdaki maskelemelerle çok katmanlı oluşan karışık teknik sevgili babamdan gördüğüm tekniğinin devamıdır. Onun ağaçlarından çıkışla geldiği kaos içindeki ritmik formlar gibi ben de yoluma yine onun meşhur kuşlarından ilham alarak çıktım. Yani bir nevi babam “ustama” saygı duruşumdur.